...

خواب  مانده  بودی


در دستان ِ کدام  مادر؟





کودکم!   کرّه ام!


مادرت  پشت ِ در های  جامه دان


از افساری   آویزان مانده


نشسته تا اسب شود  شاید


تا تو بیایی   شاید


از دامن ِ اسبی   سرخ


با گو نه ها یی   سرخ  تر


بشکافی  دیوار ِ باغ ِ پنهان را


مادرت را  از سقف ِ  اصطبل


آویزان   کنی


تا پرنده ای شود    شاید


یا اسبی    با ل د ا ر.








                                          5 تیر 1387