| تبليغات | X |
|
مریم پالیزبان
|
پیچ خورده ی پیچک و توت
از جاده ای نمناک خاطره ای نیامده
ندیده
بالا می رویم
من
حامله در لباسی سپید و کوتاه
تو
نگاه می کنی
به من
به جاده
به من
به جاده
...
راننده ی ماشینی شناور در فرمان دستانت
در جاده ای چرخان
بی تاب
تا به بالا برسد
تا به خانه ای
ایستاده در وقتِ زایمان
ما ه های باردار ِ ندیدنت
تا دیدار دوباره در نقطه ی درد
و نگاهی که حامله می کند
و کودکی که بر بالاترین نقطه ی جاده
به دنیا خواهد آمد.
5 بهمن 1389
