تبليغاتX
گرگ صابونی
مریم پالیزبان
...


پیچ خورده ی پیچک و توت

از جاده ای نمناک خاطره ای نیامده

ندیده

بالا می رویم


من

حامله در لباسی سپید و کوتاه


تو

نگاه می کنی

به من

 به جاده

به من

به جاده

...

راننده ی ماشینی شناور در فرمان دستانت

در جاده ای چرخان

بی تاب

 تا به بالا برسد

تا به خانه ای

ایستاده در وقتِ  زایمان


ما ه های باردار  ِ ندیدنت

تا دیدار دوباره در نقطه ی درد

و نگاهی که حامله می کند

و کودکی که بر بالاترین نقطه ی جاده

به دنیا خواهد آمد.



5 بهمن 1389


+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم فروردین 1390ساعت 10:25  توسط مریم پالیزبان  | 

Ta'ziyeh in Kalak تعزیه در کلاک

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم فروردین 1390ساعت 12:37  توسط مریم پالیزبان  | 

شعر تازه در برزخ


+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم شهریور 1389ساعت 17:54  توسط مریم پالیزبان  | 


گرگ صابونی

قسمت سوم

از اینجا دریافت کنید

+ نوشته شده در  شنبه پنجم تیر 1389ساعت 19:37  توسط مریم پالیزبان  | 




چراغ ِ کنار ِ تخت خواب را نگاه کن

ایستاده

سر افکنده

دست ها از بازو بریده

خواب  را نگــــــاه می کند


از دور

تنها نگـــــــــــاه می کند

در خواب


به امید ِ صبح

که خاموش اش کند.


                                           

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اردیبهشت 1389ساعت 20:17  توسط مریم پالیزبان  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم فروردین 1389ساعت 11:29  توسط مریم پالیزبان  | 


در گرگ صابونی، هربار یک شعر، دوبار خوانده می‌شه و دو قطعه‌ی موسیقی، این دوباره‌خوانی شعر رو همراهی می‌کنه. دلیل؟ شاید بشه داستان و یا هر نوشته‌ی دیگر رو با یک بار خوانش رها کرد. اما همه‌ی ما اگر نه بعد از بار اول، بعد از مدتی فاصله دوباره برگ‌های یک کتاب شعر رو ورق می‌زنیم و دوباره شعری رو که به روزها و سال‌های گذشته تعلق داشته، بازخوانی می‌کنیم.

دو قطعه موسیقی

برای فاصله‌ی بین لحظه‌ها که در کنار هم می‌شه همون سال

و دوبار خوانش

برای ورق‌زدن و دوباره خواندن

برنامه ی گرگ صابونی / قسمت دوم

از اینجا   دریافت کنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 12:8  توسط مریم پالیزبان  | 


برنامه ی گرگ صابونی / قسمت اول

از اینجا   دریافت کنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 11:23  توسط مریم پالیزبان  | 


گرگ صابونی

قسمت دوم

با صدای بلــــــــــــــــــنــــــــــــــــــــــــــد در اینجا >>> گوش کنید!


+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم دی 1388ساعت 13:23  توسط مریم پالیزبان  | 

«گرگ صابونی/۱»

در گرگ صابونی، هربار یک شعر، دوبار خوانده می‌شه و دو قطعه‌ی موسیقی، این دوباره‌خوانی شعر رو همراهی می‌کنه. دلیل؟ شاید بشه داستان و یا هر نوشته‌ی دیگر رو با یک بار خوانش رها کرد. اما همه‌ی ما اگر نه بعد از بار اول، بعد از مدتی فاصله دوباره برگ‌های یک کتاب شعر رو ورق می‌زنیم و دوباره شعری رو که به روزها و سال‌های گذشته تعلق داشته، بازخوانی می‌کنیم.

دو قطعه موسیقی

برای فاصله‌ی بین لحظه‌ها که در کنار هم می‌شه همون سال

و دوبار خوانش

برای ورق‌زدن و دوباره خواندن

سلام

فایل صوتی را از اینجا بشنوید
+ نوشته شده در  جمعه هجدهم دی 1388ساعت 16:25  توسط مریم پالیزبان  | 



مریم پالیزبان / جمعه ها / 5 عصر / رادیو کوچه




Share photos on twitter with Twitpic
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم دی 1388ساعت 10:47  توسط مریم پالیزبان  | 

هنوز مطمئن نیستم

اما شاید:

http://maryampalizban.blogspot.com

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 20:42  توسط مریم پالیزبان  | 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم مرداد 1388ساعت 12:31  توسط مریم پالیزبان  | 

                 "ابراز هم دردی شاعران و نویسندگان ایران با مردم"

+ نوشته شده در  شنبه ششم تیر 1388ساعت 13:53  توسط مریم پالیزبان  | 


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 13:12  توسط مریم پالیزبان  | 

برای سکوتی طولانی:

نبودم. انگار سالهاست!

حالا با شعری که از لایِ دفتر ِ سال هشتاد و دو پیدا کردم باز گرگ صابونی رو آغاز می کنم.  برای خودم این شعر بازنگری یک احساسه و مقایسه اش با حس و حال امروزم. و در فرمش ، روندی که برای من با این کار به انتها رسید واز درون ِ خودش دوباره آغاز شد.




کنار ِ یک مادر

          مادر می شوم

بچّه ی مادر را       به دستِ من می سپارند

دست اش را می کشم

 تا وسط ِ آب

بچّه ی مادر   از آب می ترسد

                            حالا دیگر نمی ترسد!

                           آب از  بچّه ی مادر   می ترسد!

دست ام را می کشد

تا وسط ِ آب

کنار ِ بچّه ی مادر             مادر می میرد

آب       دست اش را می گیرد

جسد اش   را   به کنار می کشد.




                                                       15\3\1382







+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت 14:16  توسط مریم پالیزبان  | 

روزنامه سرمايه - ماه را از صورتت بردار

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم دی 1387ساعت 19:39  توسط مریم پالیزبان 



شعری تازه
در    پـــندار 

          "ماه را از صورتت بردار !"








+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم آذر 1387ساعت 22:25  توسط مریم پالیزبان  | 





+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 11:21  توسط مریم پالیزبان  | 







شاید گرفتن یک پَر        سخت ترین کار باشد


باید نفس ات را حبس کنی


پَر که می افتد
           حتّی حرکت دست های تو برای تصاحبش
           کار را مشکل تر می کند


نفس نکش
        بی وزن باش
                  تنـها دست هایت را در جایی پایین تر پذیرای او کن


و هرگـز آنها راحرکت نده
                  تنـها امیـدوار باش



      یا سرانگـشـتان ِ تو روزی وزن ِ پَررا بر روی خودشان احساس خواهند کرد
     

      و یــا بــدن ِ مردۀ تو      و سینه ای از نفس خالی
                              

                                تنــــها امــیـد وار بـــاش.





به تاریخ  ِ
ِ                                                                                   
1379/2/12                
 
                     " تقدیم به یک دوســت"


+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم شهریور 1387ساعت 11:14  توسط مریم پالیزبان  | 

















...

خواب  مانده  بودی


در دستان ِ کدام  مادر؟





کودکم!   کرّه ام!


مادرت  پشت ِ در های  جامه دان


از افساری   آویزان مانده


نشسته تا اسب شود  شاید


تا تو بیایی   شاید


از دامن ِ اسبی   سرخ


با گو نه ها یی   سرخ  تر


بشکافی  دیوار ِ باغ ِ پنهان را


مادرت را  از سقف ِ  اصطبل


آویزان   کنی


تا پرنده ای شود    شاید


یا اسبی    با ل د ا ر.












                                          5 تیر 1387     


















 
+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 14:39  توسط مریم پالیزبان  | 


توضیح ناخوشایند (!):

 
دوستان عزیز

خیلی متاسفم که بر خلاف میل شخصی مجبور هستم از " گرگ صابونی" برای بیان چنین

مطلبی استفاده کنم. اما چاره ی دیگری نیست.

به خاطر اجتناب از هرگونه سوء تفاهم :

تمام مطالبی که در وبلاگ ها و سایت های دیگر تحت عنوان نقل قول از من درج شده

( بجز در زمینه های هنری  )  دروغ و تهمت محسوب می شود.

                                                                      مریم پالیزبان


+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 11:21  توسط مریم پالیزبان  | 

...





در ِ کوتاه ِ بی دیوار

باز می شد

اگر لحظه ای می نشستی



نفس ِ اسب   سرخ  می کند

سینه و صورت را

پنهان شده باغ ِ بدنت میان پیراهن

رمز ِ پایئزی ِ دروازه

نگاه ِ چهارده ساله نگاری ست

نشسته بر اسب

پنهان شده در باغ .




                                         
+ نوشته شده در  یکشنبه نهم تیر 1387ساعت 2:23  توسط مریم پالیزبان  | 

نزدیک تر


+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 22:28  توسط مریم پالیزبان  | 

...


برای این لحظه

صدای جاندار ِ دیگری را می خواهی

می شنوی

یورش می برند

پرندگان

در صدای جیغ شان

خون را می شود شنید

و دو روز بعد

خراشی در گوش

و خون

که جاریست

تا چند روزِ ِ بعد.
                        
                                                                                               14 اردیبهشت 1386
+ نوشته شده در  شنبه چهارم خرداد 1387ساعت 21:59  توسط مریم پالیزبان  | 



لحظه ای از لحظه ای دیگر تندتر

همچون خون است

شتاب گرفته در رگ های تکه تکه ی من



لرزش ِ رگ ِ زیر گردن را نمی بینی

نگاه می کنم به چشمان ِ کور ات

کور برای من

کور برای چشمان ِ من



از مچ دست تا بازو

با مداد سیاه نوشته ام

اسم ات را به هزار کلمه

                                          حروف زغالی بالا می روند از تمام تنم



این جنگ ِ زغال و مداد

طپشی سرد است در گلو

تکه ای از هواست

کشیده شده از چشمانت

تا نامی از تو

                                            که حبس است در صدا




خوابگاه دخترانه ای ست اندام ِ من

سال هاست

بالای سرم

تخت خوابی ساخته اند

تنها برای خویش

برای تن ِ خویش




کوچه ی اولین خانه ی پدری

افتاده است

بین تو و این خوابگاه

نمی رسی انگار هیچوقت

اتاقی می سازی مشرف به کوچه

پنجره ای بین دو دیوار



همیشه پیدایت می کنم

از دور

زیر چتری از گیسو

نگاه می کنم

نگاه می دزدم از چشمانت



امروز دزد را پیدا می کنی

می دانم

امروز خانم ِ مدیر

پشت ِ در ِ اتاقم خواهد نوشت


                                       " به اتاق ِ بالاخانه رجوع کنید."



 
12 فروردین 1387

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 15:54  توسط مریم پالیزبان  | 



امامزاده ای می خواهم



بریزد اشک هایم را در کیسه اش

بفروشد در میان بازار

به بهای تن




صابون ِ دستش

مالیده بر تن

آب بکشد سر و صورتم را



ببردم پیش ِ پدربزرگ

پدربزرگ

پدربزرگ

سیگار به دست

بشکن زنان

پایش لب ِ حوض

دستی بر زانو

انگشت به دهان

بگوید:

" زود آمدی

                   برگرد! "



                                   امام زاده ای!
     
                                   دیر آمدی قاصدک!

                                   داغ ات کرده اند

                                   برای لب های سوخته
 
 

                                   لبخند می زنی

                                   سیاه گوشواره بر گوش داری

                                   زبان خیس می کنی برای لب های خشک

 

                                   بسازم !

                                   بنوازم!

                                   ببند این قفل را!

                                   من آمده ام بمانم.



  6 مرداد 1386
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386ساعت 11:48  توسط مریم پالیزبان  | 



Nine Inch Nails
The Perfect Drug



+ نوشته شده در  جمعه دهم اسفند 1386ساعت 14:41  توسط مریم پالیزبان  | 

 

 

بر آسمان ِ صورت

دستت را

کشیده اند

تا پیشانی

 

 

مدام می خراشی پوست را

                                           موهایت

                                            ابروانت

                                           همگی ریخته اند

 

صبح

در آینه امّا

به ثانیه ای وصل است          دیدن

 

خون ِ دیوار

یا   خون ِ صورت

                            چه فرق دارد

                            وقتی که آینه

                            شمشیر

                            میان دو ابرو نهاده .

 

                                                                                 ۳آبان۱۳۸۶

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم آذر 1386ساعت 12:8  توسط مریم پالیزبان  | 

 

 

یک شعر ِ تازه

و یک شعر ِ نه چندان تازه در کتاب شعر

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 1:22  توسط مریم پالیزبان  |